[TVXQ-JYJ Fic] Miss U
posted on 23 Jan 2012 23:47 by bananaleaf in TVXQ
(Credit รูป :: http://www.dek-d.com/board/view.php?id=1580506 )
.
.
ช่วงคริสต์มาสสำหรับคนส่วนใหญ่เป็นช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลอง สังสรรค์ ได้หยุดงาน กลับบ้าน และพบปะกับครอบครัว แต่สำหรับศิลปินอย่างเขา นี่เป็นหนึ่งในอีกหลายวันในรอบปีที่แจจุง ยูชอน และจุนซู แห่งวง JYJ มีคิวงานยุ่งขิงรัดตัวที่สุด เริ่มตั้งแต่การโชว์ตัว 3 ที่ในรอบเช้า เข้าห้องอัดรายการถ่ายทอดสดในช่วงบ่าย โชวตัวอีกครั้ง 2 ที่ในรอบค่ำ และเข้าร่วมร้องเพลงในคอนเสิร์ต All Stars Merry Chrismas ในช่วงดึกของวันคริสมาสต์อีฟ
เสียงเพลงประสานจากทั้งสามขับกล่อมผู้ฟังสาวๆที่ส่งเสียงกรี๊ดดังกระหึ่ม พวกเขาเลือกเพลง Ayy Girl, Be My Girl และ Found You ที่มีบรรยากาศเร่าร้อน อบอุ่น และโรแมนติกสลับกันไป เป็นเพลงคริสมาสต์ในครั้งนี้ กว่าจะเลิกงานก็ปากเข้าไปย่ำรุ่งของวันใหม่ ….. 25 ธันวาคม เข้าวันคริสต์มาสพอดิบพอดี
หลังจากถูกส่งเข้าที่พัก สมาชิก JYJ ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปพักผ่อนจากความเหนื่อยล้าตามอิริยาบถของตัวเอง จุนซูเดินเข้าไปอาบน้ำ แจจุงนอนแผ่หลาเป็นปลาดาวห้าแฉกอยู่ที่โซฟาสตูดิโอ ส่วนยูชอน……….
“อะ….นี่ แดกเป็นเพื่อนกูหน่อย” น้ำสีอำพันพร้อมน้ำแข็งก้อนใหญ่จ่ออยู่ตรงหน้า
แจจุงลืมตาขึ้นมา รับแก้วเหล้าไปดื่มเข้าปากอึกใหญ่…. Whiskey on the rock ของแรงแบบนี้ ยูชอนช่างรู้ใจเขาดีจริง
“….เหงาเหรอมึง?” ชายหนุ่มผมสีทองจุดบุหรี่ยิ้มแซว ด้วยความที่เป็นเพื่อนสนิทรู้ใจกันมานาน พี่ใหญ่ของวงรู้ได้ทันทีว่าวันคริสมาสต์แบบนี้ ยูชอนผู้อ่อนไหว กำลังคิดถึงบ้าน พ่อ แม่ น้องชาย หรือแม้แต่หมาไซบีเรียนตัวใหญ่ที่ชื่อฮาราง ….เขาเองก็กำลังคิดถึงใครบางคน
“เออ….เหงา” อีกฝ่ายตอบมาตรงๆ พร้อมหัวเราะหึๆ เจ้าของไหปลาร้ากระชากใจสาวๆจุดบุหรี่ขึ้นสูบ “เปิด TV หน่อยสิ ห้องเงียบเป็นบ้า ขอกลับแกล้มด้วย ไอ้แจ….”
“ได้ทีล่ะสั่งเป็นชุด” พี่ใหญ่ผู้ถูกใช้ตบหัวอีกฝ่ายเบาๆอย่างเอ็นดู หลังจากถูกอีกฝ่ายกล้ามรัดคอด้วยความหมั่นไส้ไปหลายรอบ ยูชอนสบถไปพลางหัวเราะไปพลาง แกล้งร้องโอดโอยจนแจจุงหัวเราะตาม บรรยากาศรอบตัวสดใสขึ้นมาทันตา มือหนึ่งของแจจุงหยิบรีโมท กดเครื่องลำโพงสเตอริโอ แล้วเปิด LCDจอยักษ์ เมื่อวันนี้เป็นวันคริสมาสต์ก็ไม่แปลกที่จะมีแต่รายการคริสมาสต์ หากแต่เสียงแรกที่พวกเขาได้ยิน กลับทำให้ทั้งคู่เหมือนตกอยู่ในภวังค์…….
“믿을 수 있나요 나의 꿈속에서 너는 마법에 빠진 공주란걸
มี ดึล ซู อิด นา โย นา เอ กุม โซ เก ซอ นอ นึน มา บอ เบ ปา จิน กง จู รัน กอล
언제나 너를 향한 몸짓엔 수많은 어려움뿐이지만
ออน เจ นา นอ รึล ฮยัง ฮาน มม จี เซน ซู มาน ฮึน ออ รยอ อุม ปู นี จี มาน ………”
เนื้อเพลงอันคุ้นหูท่อนแรกของเพลง Magic Castle เพลงเด่นประจำอัลบั้ม Chrismas Gift from Dong Bang Shin Ki ดังขึ้นมากระทบโสตประสาท เบื้องหน้าเป็นภาพของพวกเขาทั้ง 5 คนเมื่อหลายปีที่แล้ว พวกเขาทุกคนอยู่ในชุดขาว สวมหมวกซานต้า ร้องเพลงยืนเรียงกัน ใบหน้าของยุนโฮกำลังยิ้มเห็นเขี้ยว ในขณะที่ชางมินกำลังยิ้มเจิดจ้ากว่าและโบกมือ ส่วนจุนซูสมัยนั้นยังย้อมผมสีทอง แจจุงไว้ผมยาวประบ่า และยูชอนพร้อมผมหน้าม้าแหยมตลกๆ เบื้องล่างเป็นทะเลเพลิงสีแดงจากมือที่โบกไปมาตามจังหวะเพลงของเหล่าแฟนคลับ นามว่า Cassiopia
เสียงเพลงไหลรินลงมาเรื่อยๆ เป็นท่วงทำนองที่พวกเขาทั้ง 5 คน – เคย- ยืนอยู่ด้วยกัน
สองคนมองภาพนั้นนิ่งๆ ก่อนที่ยูชอนจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้น
“เหี้X…….ดราม่าเลยมึง”
“มึงตั้งใจ” ชายหนุ่มเจ้าของสัญลักษณ์ Mate กลางหลังกล่าวหาอย่างไม่จริงจังเท่าใดนัก
“กูเปล่าตั้งใจ” เจ้าของรอยสัก Soul สวนกลับอย่างไม่จริงจังเช่นเดียวกัน
“ให้กูปิดมั๊ย?..........” เสียงที่สามเป็นของคิม จุนซู สมาชิกในวงอีกคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ และเห็นเหตุการณ์เหล่านั้นตั้งแต่ต้นจนจบ ชายหนุ่มผมสั้นในชุดนอนคว้ารีโมต เตรียมปิด TV เมื่อเห็นบรรยากาศของเพื่อนทั้ง 2 คนเริ่มหม่นจนเป็นสีเทา
“ไม่เป็นไร…” พี่ใหญ่ที่สุดของวงหัวเราะเก้อๆ เขาลากยูชอนที่ในมือยังคงถือแก้วเหล้า และจุนซูที่ลำคอยังพาดผ้าขนหนูหมาดๆ มานั่งบนโซฟาด้วยกัน เสียงเพลง Magic Castle ที่แสนคุ้นเคยและภาพสวยงามของพวกเขาทั้ง 5 คนยังคงประดังเข้ามาในหัว เขาเห็นยุนโฮกำลังยิ้ม ในขณะที่แจจุงคนปัจจุบันกำลังเริ่มร้องเพลง ….
Magic Castle ในท่อนของตัวเอง
“ 두 손을 모아 기도 했죠 끝없는 용기와 지혜 달라고
ดู โซ นึล โม อา กี โด แฮด จโย กือ ทอบ นึน ยง กี วา จี ฮเย ดัล รา โก……..”
“ 마법의 성을 지나 늪을 건너 어둠의 동굴 속 멀리 그대가 보여
มา บอ เบ ซอง อึล จี นา นือ พึล กอน นอ ออ ดู เม ดง กุล ซก มอล รี กือ แด กา โบ ยอ….”
เสียงของยูชอนคนปัจจุบันประสานรับ เขายิ้มให้ตัวเองที่ผมตลกๆในจอ LCD ก่อนที่จะโบกมือให้แฟนๆราวออกคอนเสิร์ต
이제 나의 손을 잡아보아요
อี เจ นา เอ โซ นึล จา บา โบ อา โย
…………… เงียบ ไม่มีเสียงของยุนโฮ นอกจากเสียงยุนโฮในอดีตที่กำลังร้องเพลงอยู่ใน TV
แจจุงยิ้มอย่างยอมรับ ก่อนจะหันมาร้องท่อนต่อของตัวเอง
“우리의 몸이 떠오르는 것을 느끼죠
อู รี เอ โม มี ตอ โอ รึ นึน กอ ซึล นือ กี จโย …….”
“자유롭게 저 하늘을 날아가도 놀라지 말아요
จา ยู รบ เก จอ ฮา นือ รึน นา รา กา โด นล รา จี มา รา โย ……...”
เสียงที่ 3 เป็นเสียงก้องกังวานของจุนซู หรือถ้านับรวมยุนโฮใน TVด้วยก็เป็น 4 ชายหนุ่มผมดำสั้นในชุดนอนมองเด็กผมทองที่ยืนอยู่บนเวทีคนนั้น แล้วเอื้อมมือแตะลงบนจอเบาๆ
ก่อนที่จะตบท้ายด้วยเสียงในอดีตของชางมิน น้องเล็กของวงที่กำลังยิ้มให้พวกเขาจากจอ TV
“ 우리 앞에 펼쳐질 세상이 너무나 소중해 함께라면
อู รี อา เพ พยอล ชยอ จีล เซ ซา งี นอ มู นา โซ จุง แฮ ฮัม เก รา มยอน ………”
ทั้งสามคนยังคงร้องท่อนของตัวเองต่อกันไปเรื่อยๆจนจบเพลง ปล่อยให้เสียงของสมาชิกในวงดงบังชิงกิที่เหลือทั้ง 2 คน เป็นเสียงที่ไม่มีใครจะมาทดแทนได้…..เพราะมุมมองที่ต่างกัน พวกเขาจึงเลือกที่จะเดินจากมา ไม่มีใครผิด ไม่มีใครถูก มีเพียงต่างคนที่ต่างมีทางเดินเป็นของตัวเอง เพียงแต่เลือก และยอมรับในผลของสิ่งที่ได้เลือกนั้น …….ต่อให้ไม่สามารถร้องเพลงของวงดงบังชิงกิบนเวทีได้อีกแล้วก็ตาม
แต่ถ้าถามว่าคิดถึงทั้ง 2 คนที่เหลือไหม เขาตอบได้เลยว่าคิดถึง ยังรออยู่เสมอ และอยากให้ทั้งสองคนมาด้วยกัน
“ขาดไปอีก 2 เสียง….” จุนซูพูดยิ้มๆ ในขณะที่หนุ่มน้ำตาตื้นอย่างยูชอนน้ำตาคลอตั้งแต่เริ่มร้องเพลง
“พวกมันจะเป็นยังไงกันมั่งนะ….”
“น้องชายคนเล็กยังโกรธพี่ๆมันอยู่เลย……” “ส่วนยุนโฮ…ตอนนี้แม่มสาวกว่ากูแล้ว” แจจุงหัวเราะหึๆ ก่อนใช้กล้ามแขนแข็งแรงกอดคอพี่น้องทั้งสองคนในวงยิ้มๆ พอพูดถึงชางมินที่ยังคงไม่ให้อภัยพวกเขา ก็อดแอบกัดยุนโฮที่โดนสาววายจินตนาการเป็นคู่กันไม่ได้ สภาพในตอนนี้คงมีได้แต่แจยุนแล้วล่ะนายหมี ถ้าอยู่ด้วยจะทำหน้าหล่อแล้วล้อให้เข็ดว่า ‘ไอ้หมียุนโฮ สุดท้ายนายก็ coming out ’
ดวงตาสีดำขลับทั้ง 3 คู่มองภาพในจอ TV จากเพลง Magic Castle ย่อมเป็น Santa Clause is coming to town และ The First Noel …….ที่พวกเขาทุกคนต่างรู้จักดี
.
.
.
.
.
“คิดถึงพวกมันว่ะ…..”
ทั้งสามคนพยักหน้าให้กันอย่างเงียบๆ ตอนนี้ไม่ใช่เพียงยูชอนเท่านั้น หากแต่ดวงตาของแจจุงและจุนซูก็มีน้ำตารื้นขึ้นมาคลอหน่วย …..ยุนโฮ ชางมิน ตอนนี้พวกนายจะยังยิ้มให้ฉันได้เหมือนใน TV หรือเปล่า?
แจจุงตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แม้ตอนนี้อะไรๆก็คงไม่เหมือนเดิม แต่ในเมือวันนี้เป็นวันคริสมาสต์ วันที่ทุกคนให้อภัย ส่งความสุขและความปรารถนาดีให้แก่กัน ……ถ้าจะขอส่งความคิดถึงและความปรารถนาดีไปให้น้องๆทั้ง 2 คนที่ไม่ได้พบกันนานบ้างก็คงไม่เป็นไร
สองมือรีบพิมพ์ SMS เป็นข้อความสั้นๆ จุนซูและยูชอนเห็นดังนั้นจึงหยิบมือถือของตนขึ้นมาบ้าง และเริ่มทำตาม ต่างคนต่างนั่งพร้อมใจกันกดแป้นโทรศัพท์เข้าเบอร์มือถือของยุนโฮ และชางมินด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น
“Merry Chrismas นะยุนโฮ/ชางมิน
…….คิดถึงพวกนาย”
ไม่กี่อึดใจต่อมา….เสียงโทรศัพท์มือถือของแจจุงก็ดังขึ้น ไม่โชว์หมายเลขที่โทรเข้า แต่เจ้าของโทรศัพท์กลับยิ้มสดใสอย่างที่ไม่ได้เห็นมานาน แจจุงเปิด speaker และกรอกเสียงตามสายลงไปว่า
“สวัสดี….ยุนโฮ”
-END-