อนุสรณ์ถึงคุณย่า
posted on 08 Nov 2005 09:48 by bananaleaf in MyLife7 พ.ย. 48...
กำลังปั่นจักรยานกลับหอ
อยู่ดีๆ พ่อก็โทร.มาบอกว่า "ใบตอง...คุณย่าเสียแล้ว"
me/"เหรอคะ"
.
ตอนนั้นเราพูดได้แค่นั้นจริงๆ ทั้งที่ทำใจเอาไว้นานแล้ว
ชีวิตมันคือกฎเเห่งกรรม เป็นวัฏสงสารที่ไม่มีใครหนีพ้น
สักวันเราก็คงต้องเห็นพ่อแม่ตายลง
ต้องเห็นคนที่รัก เพื่อนๆ และคนใกล้ชิดล้มหายตายจากไปบ้างอยู่ดี
.
.
โชคดีที่เช้าวันอาทิตย์ พ่อเลื่อน flight จับเครื่องบินกลับสงขลาได้ทันเวลาพอดี
และวันต่อมา คุณย่าก็ตาย....
ถึงหลานคนนี้จะไม่มีโอกาสไปเยี่ยม
แต่อย่างน้อยคุณพ่อซึ่งเป็นลูกชายคนที่คุณย่ารักที่สุดก็ได้ไปเห็นหน้าแม่ของเขาเเล้ว
........ เป็นครั้งสุดท้าย........
.
.
ความตายทำหน้าที่ของมันได้ดีเสมอ
กระชากร่างและวิญญาณที่ดับสูญจากไป
ทิ้งไว้เพียงความทรงจำดังสายลมอุ่นที่โอบล้อมคนที่อยู่ข้างหลังไว้เท่านั้น
ตอนนี้ ภาพของหญิงชรา รูปร่างผอมๆกับรอยยิ้มอายๆจะอยู่กับเราตลอดไป
คิดถึงรอยยิ้มของคุณย่าที่ไร ก็รู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้ง
.
.
อย่าลืมนะคะทุกคน รักษาสิ่งสำคัญของตัวเองไว้ให้ดี
ทำดีกับเขาไว้ให้มากๆ
ก่อนที่กาลเวลาจะพัดพาเราหรือเขาจากไป...
.
.
PS.1 แปลกใจมากเลย!! ขณะที่คนอื่นเค้าร้องไห้กัน เราเองกลับนิ่ง =[]=!! ร้องไห้ไม่ออกซะงั้น เพื่อนในม.ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ซักคน เพราะเราว่าป่วยการที่จะพูดถึง แต่ดันเอามาอัพลงบล็อคซะได้!! =[]=!! (อะไรของมันฟระ!!)
...... พฤหัสเย็นเรียนเสร็จคงขึ้นเครื่องบินกลับสงขลาเลย me/ เเทบจะรอให้ถึงเวลานั้นไม่ไหวแล้ว!!
PS.2กรุณาอย่าเพิ่งมาสะกิดต่อมตู!! =[]= ไอ้คำว่า "กอดๆๆๆๆ*" อะไรนั่นน่ะไม่เอา!
( Wenn Sie daran zweifeln,--->Sehen Sie ehe Seite! =[]=X
Jetzt!! Bist du denkst dass ich verruck bin??? ) - โฮกกก หา Umlaut ไม่เจอ!!- (me/จ่อยมาก =[]=)..........
ปกติเราเป็นคนเเข็งๆน่ะ เวลามีใครมาทำง้องแง้งใส่ ถ้าตอนอารมณ์ดีก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าเวลาอารมณ์ไม่ดีแล้วมีคนมาทำง้องแง้งใส่ มันจะเพิ่มอารมณ์เสียขึ้นเป็นสองเท่า!!! me/ชอบความสัมพันธ์แบบเเมนๆน่ะ(เป็นเกย์ดีมั๊ยฟระตู วะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ=[]=!! แต่ส่วนมากเราจะอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลานะฮ้า อย่าเพิ่งกลัวเราๆ =[]=!!)
.
.
สุดท้าย ขอบคุณคุณย่ามากค่ะ
ที่สอนให้เรารู้จักคุณค่าของคำว่า "ชีวิต" อีกครั้ง
"คิดถึงคุณย่านะคะ"
.
.
edit @ 2005/11/08 10:40:06
edit @ 2005/11/08 10:42:16
edit @ 2006/01/06 17:47:50



เราก็เคยเป็น ตอนที่น้องเราถูกรถเมลล์ทับขาเฉียดตาย เราเป็นคนเดียวในบ้านที่ดูเหมือนไม่สะทกสะท้านอะไรเลย
แต่มีครั้งนึงที่มาเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นฟัง อยู่ดีๆกลับร้องไห้ขึ้นมา งะ
#1 By Zheng Yu [A]ming Kung © 郑玉明 on 2005-11-08 10:58