BANANALeaF 's At the Beginning

1.สมองเเย้ทำด้วยอะไรทำไมถึงคิดเรื่องเสื่อมสยองได้ทันใจยิ่งนัก? by P'Amami

กร๊ากกกกกกก อันนี้อาม่าพันปีถาม กล้าถามก็กล้าตอบนะฮ้า แลกกันคนละหมัดเว่ย =[]=!! มันก็เหมือนกับอาม่าคิดอะไรหื่นๆ โฮก เเผล่บๆๆๆ กับมิคกี้ได้ทุกวินาทีนั่นแหละฟร่ะ (ป่านนี้อีตาปาร์ค ยูชอนคงพรุนไปทั้งตัวแล้ว เจอสายตาผู้อาวุโสหื่นทะลวง =[]=!!)

เรื่องชอบอะไรเสื่อมๆนี่ควบคุมไม่ได้ฮ่า เหมือนมันสัญชาติญาณดิบของมนุษย์เเย้นะฮ้า มันอยู่ดีๆก็ไหลออกมาเอง =A=!! เป็นความคิดชั่วเเล่นที่บ่อยมากๆ และบ่อยที่สุดก็เมื่อคุยกับกระบือเล็ก นี่แหละ!!

อย่างเรื่องโปรเจคท้าตายรวบหัวรวบหางอาม่ามาคอสซูนาโกะ (กร๊ากอยากคอสอีกมั๊ยฮ้าม่า) ไพรเวทคอสWATแบบมาราธอน ทำ clip เสื่อมๆ เขียนบทเสื่อมๆ ทำmvเสื่อมๆ วิ่งเข้าไปเซอร์ไพรส์วันเกิดชาวบ้าน แปะรูปไก่สมพลในส้วมที่ห้องอาม่า เอาหน้ามันเข้าถูวววว จับอาม่าคอสมิค เเกล้งลืมวันเกิดกระบือ ทำหน้ากากปาร์ค เมียง ชูมานั่งเล่น ทอดผ้าป่าน้องมินเเด่พี่ไอซ์ (โอย คดีเยอะว่ะกรู)

เมื่อก่อนเราเป็นคนเรียบร้อยนะฮ้า กร๊ากกก (จะมีใครเชื่อมั๊ยเนี่ย =A=!!) เเย้ไม่ผิด เพื่อนมันเสื่อมก็เลยเสื่อมตาม ~~~

ปกติมีแต่คนบอกว่าเราเงียบแล้วจะดูนิ่งขรึมจนน่ากลัวนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า~~ มองจากภายนอกแล้วดูเย็นๆ พอหมดเรื่องคุยแล้วเราจะเงียบ+สร้างบรรยากาศเยือกเเข็งทิ่มเเทงชาวบ้านเค้าได้ทันที (me/ รู้สึกอย่างงั้นเหมือนกัน เลยชินแล้วฮ่าเวลาที่คนอื่นเห็นครั้งแรกจะเเหยงๆเรา อ๊ากกก เป็นมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว เเย้ไม่ได้ตั้งใจ =[]=!!)

แต่จริงๆเราเป็นคนรักสนุกมากๆเลยนะ ชอบเรื่องรั่วๆ ฮาๆ ขำๆ เเล้วกชอบเเหย่คนอื่นเล่น (กร๊ากกกก เลว =A=!!) ยิ่งเพื่อนสนิทๆ หรือ คนที่อยากเข้าไปคุยด้วย แต่ไม่รู้จะทำยังไงนี่โดนมากเป็นพิเศษ ตอนเห็นJames Potter นี่ใช่เลยยย กร๊ากกก!!(วิธีการเข้าหาแบบเเย้ๆ =A=!!)

ไม่รู้จะทำไงก็เลยเสื่อม ปากหมา บ้าฮาดีกว่าโว๊ยยยยยย~~

ทีนี้สกิลเสื่อมก็เลยติดมาจนถึงปัจจุบัน เอาไว้ใช้เป็นขีปนาวุธยิงใส่เพื่อนๆทุกหลุม เอวัง

สุดท้าย อาม่าไม่เลิกหื่นฉันใด เเย้ก็ไม่เลิกเสื่อมฉันนั้น กร๊ากกกก~

2. ชื่อเมลล์ กับความโง่ววว คล้าวชั่วชีวิต

กร๊ากกก เห็นหลายคนหน้าเหวอเวลาเราให้เมลใคร หรือใครขอเมลเรา เดิมเรามีชื่อในเน็ตว่า kurasike (คุราสึเกะ) ฮ่า ใช้มาตั้งแต่สมัยม.3 ตั้งแต่ยังอยู่บอร์ด Nuntoon ตอนนี้กี่ปีแล้วเนี่ย ไม่อยากนับ กร๊ากกกกกก

แถมชื่อมันยังแผลงเป็น คุราสึเกะ---->> คุราซี่------->>คุซี่----->>กุ๊ดจี่ อีกตะหาก------>> กุ๊ด อีกุ๊ด นังกุ๊ด กุดจี่ อัปปรีย์ ใครคิดวะ =[]=!!

ตอนนั้นเราบ้า kurapika จากเรื่อง HunterX Hunter กับซาสึเกะ (Naruto)มากๆๆๆๆๆ โฮกกกกกกกกกกกกก บ้าถึงขนาดตัดชุดคอสเพลย์ชุดแรกเป็นชุดคุราปิก้าเลยนะเนี่ย ไปคอสเเบบคล้าวๆ ผมก็ยาว วิกก็ไม่ใส่ (ใครมีรูปไม่ต้องเอามาเเฉ!!) เสียดายตอนนี้ชุดหายไปแล้วเพราะมีคนยืมไปใส่ในงานjapanese Festival ครั้งที่ 2 แล้วไม่คืน โฮกกกกกกกกกกกกก T[]T!! อย่าให้กรูเจอ!!

ชื่อเราก็เลยกลายเป็น Kurapika + Sasuke นะฮ้า แต่ดันโง่ววววววววววว คล้าวววว เขียนชื่อผิด จาก kurasuke เลยกลายเป็น Kurasike!!! กร๊ากกกกก ชื่อไหนก็ไม่ดีทั้งนั้น แต่สมัครเมลไปแล้ว ขี้เกียจเเก้ใหม่ ใช้มานาน ทำไงได้ =A=!!

ตอนนี้ใครถามชื่อก็เลยบอกไปว่าอีใบตองเลยฮ่า มีอยู่ตัวเดียว ไม่ต้องถามชื่อจริงชื่อเล่นให้ยุ่งยาก กลายเป็นคนไม่มีcyber name ไปโดยปริยาย กร๊ากกกกกกกกกกก

3.ดงบัง ดงบัง ดงบัง ดงบัง

รู้มั๊ย!! จริงๆแล้วเราเกลียดคนเกาหลี!!!!!!

เกลียดมากๆ ไม่คาดคิดมาก่อนว่าต้องมานั่งโฮกหนุ่ม 5 บาปเกาหลีอย่างเอาเป็นเอาตาย!!!!

อคติมันเริ่มมาจากตอนที่ไป Summer ออสเตรเลียน่ะฮ่า!! เพื่อนๆมีแต่คนเกาหลี!! Homestay mate ก็เป็นผู้ชายเกาหลี!!! ห่วยแตกมากๆ คนแรกงี่เง่ายังไม่พอ คนที่สองหม้อ!!

อยู่ไปอยู่มาเพื่อนผู้ชายนิสัยดีที่นี่สุดก็เกาหลี กร๊าซซซซ เเมนมากกกกก ขี้อายนิดหน่อย แต่อัธยาศัยดี ทำกับข้าวอร่อย บาร์บีคิวเกาหลีนี่สุดยอดฮ่า ทำกับข้าวเสร็จแล้วยังเช็ดโต๊ะ ล้างจานอีก เวลาสูบบุหรี่ก็ไม่พ่นใส่หน้าชาวบ้านเหมือนอีเกาเหลาคนอื่นเค้า โฮกกกก เเย้ประทับใจ!!

แต่ที่เเย่ที่สุดก็เกาหลีอีกเช่นกัน แถมยังเป็นส่วนใหญ่ที่เราเจอ วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า~ เเอบรู้สึกว่าพวกนี้มันไม่ค่อยขี้เกรงใจ และเห็นแก่ตัวอยู่ลึกๆ เราเลยประทับใจคนญี่ปุ่นมากกว่านะฮ้า เพราะคนญี่ปุ่นถึงขี้อาย แต่ถ้าสนิทกันแล้วส่วนใหญ่จะจริงใจมากๆเลยฮ่า

แมร่ง! ฝอยมาซะนานแล้วอะไรมันสาปวะ!! ที่ต้องมาโฮกหนุ่มเกาเหลาถึงขั้นอะตู้ว อะต้า วู้วววว เยี่ยงนี้!!! อ๊ากกกกกกกกกกกก

เดิมทีเรารู้จักดงบังมานานมากแล้วนะฮ้า ตั้งแต่ Single HuG เพิ่งออกใหม่ๆ ดูๆไปก็อีหนุ่มเกาหลีหน้าตาเหลาเหย่ ไม่มีเหลาเต๊งธรรมดาสะดุดตาที่เเจจุงว่าทำไมหมอนี่มันผมดำจังวะ?? แค่นั้นเอง ไงๆก็เอาใจกรูววไม่ได้หรอกกกโว๊ย กรูให้เวนซ์ไปหมดแล้ว กร๊ากกกกกกกก

ต่อมาเพื่อนๆเริ่มติดเชื้อดงบังกันทีละนิด ในใจตอนนั้นคิดว่าตามกระเเสแน่ๆ ต่อมาพี่แพร ณ ดาวจมูก เริ่มนำเข้าดงบังมาให้เพื่อนๆรอบตัวได้ดูกันนะฮ้า น่าเสียดายที่วันนั้นเราป่วยมาก ก็เลยเข้าคอร์สเสริมกับอาม่าเเทน ปกติเราฟังเพลงแทบทุกแนวอยู่แล้ว โดยเฉพาะเพลงสไตล์นี้ เสียงหวานๆแบบนี้นี่แพ้ทางเว้ยค่ะ อาม่าเปิด HuGให้นี่เริ่มติด me/ จ้องแจจุงตาเป็นมัน โฮกกกกกกกกก คนอาไร๊ เสียงก็หวาน หน้าก็หวาน

ต่อด้วย Rising Sun ที่ตอนนั้นยังไม่เสื่อม เป็นMV ที่เท่จริงๆฮ่า ให้อารมณ์ตะวันโด่งมากๆ ทั้งbeat ทั้ง sound ลีลาการเต้นเเข็งเเรงได้ใจ ผมทรงไก่ของมิกกี้กระเเทกตากรูมาก โอ้ววว

และแล้วก็ถูก Attack ด้วย DanGerous Love!!!!! ดูกี่ทีๆก็กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ด้วยความเป็นสาวY!!! มีแต่ฉากวายในฝันชวนจิ้นแตกทั้งนั้นเลย!!! โฮกกกกกกกกกกกกก อีเเย้กรี๊ดแตกยุนแจด้วยความร๊ากกกก กระโดดลงหลุมเเจจุงไปทันที นับถือฟร่ะ!! กล้าเอาฟิคตัวเองมาเล่น!!!

ก็เลยโฮกหนุ่มดงบัง หลงใหลเเจกล้ามตั้งแต่บัดนั้นนะฮ้า~~อั๊ง~

4.ย้ายบ้านมา 5 จังหวัด + เกลียดวัยเด็กมากๆ

(ยาวหน่อยนะฮ้า เพราะเป็นเรื่องที่เราไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลย 555)

กร๊ากกกกกก ไม่ต้องตกใจไป เราย้ายบ้านมา 5 จังหวัดแล้วฮ่า เพราะว่าพ่อรับราชการ และเป็นอาชีพที่ต้องย้ายทุก 2-3ปี (โดนเค้าไล่น่ะสิ อาชีพนี้เค้าไม่ยอมให้อยู่นาน =[]=!!)

ตั้งแต่เกิดที่ตรัง ย้ายมานราธิวาส ขึ้นมาสมุทรปราการ สมุทรสาคร ลงใต้ไปพังงา แล้วก็กลับมาที่สมุทรสาครอีกรอบ

สรุปคือย้ายบ้าน 6 รอบ 5 จังหวัดพอดี ก็เลยชินกับการเเพ็คของย้ายบ้านเป็นว่าเล่น ฮ่าๆๆๆ

จริงๆ ก็ดีนะฮ้า อยู่หลายๆจังหวัด ทำให้เราได้เห็นอะไรต่างๆมากมาย ทั้งประสบการณ์ ความคิด ผู้คน สถานที่ท่องเที่ยวทุกอย่าง แต่มันก็ทำให้เราไม่เคยคิดจะเป็นเพื่อนกับใครจริงจัง เพราะพอเริ่มสนิทกันหน่อยก็ต้องย้ายบ้านอีกแล้ว และทำให้เราเกลียดวัยเด็กมากพอสมควร ฮ่าๆๆๆๆๆ

มันอารมณ์ยัยนี่มาจากไหนวะ อยู่ดีๆก็ย้ายเข้ามา ในกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันหมดแล้ว ยิ่งต่างจังหวัดนี่ยิ่งแล้วใหญ่ฮ่า เค้าเกาะเป็นกลุ่มเหนียวเเน่นมาก เพราะสังคมมันมีอยู่แค่นั้น รู้จักกันมาตั้งแต่อนุบาล ประถม แล้วอยู่ดีๆเราก็ย้ายเข้าไป แถมเพื่อนทุกคนยังโดนบังคับให้มาเป็นเพื่อนกับใครก็ไม่รู้ ทีนี้เพื่อนๆก็ยิ่งถอยหนี เพราะเค้าสนิทกันอยู่เเล้ว อยู่ดีๆโดนบอกให้เอาใครก็ไม่รู้เข้ากลุ่มด้วย เอามากินข้าวด้วย =[]=!! มันเป็นความแปลกเเยกที่บอกไม่ถูกเลยล่ะ 555

แถมตอนเด็กๆเรายังเกลียดครู เกลียดโรงเรียนมากๆนะฮ้า ไปโรงเรียนทีนี่เหมือนคุก มีครูเป็นราชทัณฑ์ แถมเพื่อนก็ไม่คบ ฮ่าๆๆๆๆ เพราะด้วยความเป็นคนเงียบๆ เเปลกแยกจากชาวบ้านเค้านะฮ้า โดยเฉพาะตอนป.4-ป.6 ตอนนั้นอยู่ที่พังงา เพื่อนๆได้กลับบ้านเองแต่เราพ่อแม่ต้องมารับ ถ้ามาไม่ได้ก็ให้มารออยู่จนค่ำ หรือไม่ก็ให้อาที่เป็นคนขับรถมารับ ทั้งๆที่บ้านไกลกว่าโรงเรียนไม่ถึง 800 เมตร ตอนเย็นต้องเรียนเทนนิส เสาร์อาทิตย์ต้องเรียนเปียโน ข้าวโรงเรียนก็ไม่ได้กิน ต้องมีคนเอาปิ่นโตมาส่งให้ เพราะเราเป็นคนกินยากมากๆ ถ้าอะไรที่ไม่ชอบก็จะไม่กินเลย ในขณะที่คนอื่นเค้ากินข้าวถาดหลุมกัน ทีนี้ทั้งเพื่อนและครูก็ยิ่งหมั่นไส้ เลยยิ่งแกล้ง~ กร๊ากกก me/เข้าใจ ถ้าเป็นเรา เราก็หมันไส้เข้าไปแกล้งเหมือนกันล่ะฟระ

ทีนี้พอเพื่อนยิ่งแกล้ง เราก็ยิ่งตอบโต้ อารมณ์คนไม่ยอมใครนะฮ้า ผลักมาเราก็ต่อยกลับ เอารองเท้าไปซ่อน เราก็เอาน้ำราดรองเท้ามันกลับ ได้เเผลกลับบ้านทุกวัน แต่ส่วนใหญ่เราจะเป็นฝ่ายเเพ้ แล้วเเอบมาร้องไห้ซะมากกว่า 5555

เคยมีเรื่องแรงที่สุดครั้งหนึ่ง ตอนนั้นน้องชายเราโดนต่อยท้องมา แต่ไม่ยอมบอกใคร ตอนนั้นเห็นเป็นรอยช้ำๆ เราเลยเค้นจนน้องเรายอมบอกว่าใครทำ พอรู้ตัวว่าเป็นเด็กผู้ชายป.6 คนละห้องกับเราปุ๊บอีเเย้ขาดสติ คว้ากรรไกรวิ่งออกไปกระชากคอมัน

"มึงทำอะไรน้องกู!!"=A=!!

(จำได้ว่าโดนพ่อตีไปตามระเบียบ 5555)

พอตอนม.ต้นก็ไม่ต่างกัน=A=!! อีเเย้ยังไม่ชอบไปโรงเรียนเหมือนเดิม แถมทำเรื่องงี่เง่าไว้เพียบไปหมด เพราะตอนม.ต้น เริ่มทำอะไรได้มากขึ้นแล้ว โดดเรียนเป็นกิจวัตรทะเลาะกับอาจารย์ไปทั่ว จิตพิสัย0 เกรดยังพอรอดแต่เวลาเรียนไม่พอ จนท้ายที่สุดโดนเรียกมานั่งคุยว่า "แกจะเอายังไงกับชีวิต" เพราะคงถูกจับย้ายโรงเรียนแน่ๆ ก็เลยบอกว่าจะลองไปสอบเตรียมอุดมดูนะฮ้า

และแล้วปฏิบัติการเเก้โง่สู้ฟัดก็เริ่มขึ้น ต้องเอาความรู้ของม.ต้น 3 ปียัดใส่หัวให้ได้ใน 2 เดือน ในที่สุดก็สำเร็จจนได้ และโรงเรียนนี้ให้อะไรเรามากจริงๆ ให้โอกาสเรา ให้เพื่อนเเท้ มีครูที่เรียกได้ว่ามีจิตวิญญาณของความเป็นครูจริงๆ สอนให้เรามีความเป็นคน ซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่เคยได้พบเลยในชีวิต นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงรักโรงเรียน รักเพื่อนม.ปลายมากขนาดนี้ มันทำให้เราเห็นคุณค่าของมิตรภาพมากๆ และกลายเป็นพวกยูโทเปีย พวกperfectionist เรื่องมิตรภาพ อะไรก็ตามแล้วแต่จะเรียก 555 ^W^~

โป้ง ก้อย เอ เห็ด พวกเเกเป็นคนสอนให้เรารู้ว่า "เพื่อนเเท้มีจริง" และคำว่า "เพื่อนตาย" และ "คิดถึงคนอื่นมากกว่าตัวเอง" เป็นยังไง เสี่ยงตายกันมาหลายครั้ง แต่ถ้าเราตายพร้อมกับพวกเเกเรายินดี 55555~~~

หมวย กี๋ รูมเมทในอดีต และในปัจจุบันที่เป็นเพื่อนกับเรามาตลอดถึงเราจะมีโลกส่วนตัวมากเเค่ไหน^^

สมาคมแม่บ้านดงบังที่ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมโฮกนักร้องวงเดียวกัน แต่เป็นเพื่อนๆอีกกลุ่มหนึ่งที่ทำให้เราได้เห็นอีกครั้งว่า "เพื่อนแท้มีจริง" และคำว่า "คนที่คิดถึงคนอื่นมากกว่าตัวเอง" มันเป็นยังไง มันเป็นความรัก ความเข้าใจ ความใส่ใจไม่ว่าในเรื่องเล็กน้อยเเค่ไหน และเป็นความประทับใจที่เหนือสิ่งอื่นใดจริงๆฮ่า

กระบือเล็ก+อาม่า

ถ้าไม่มีพี่เล็กอีใบตองคงเลิกคอสไปแล้ว พี่เล็กเป็นคนสอนให้เรารู้ว่า "เพื่อนที่ไม่ใช่เเค่เพื่อนคอสเพลย์" เป็นยังไง อาม่าเป็นคนจิตใจดีสุดๆจริงๆ เข้าใจคนอื่นมากๆ และรักเพื่อนมากๆ แม้จะโดนเรื่องซวยๆแบบไม่รู้ตัวบ่อยๆ แถมยังต้องอยู่ท่ามกลางวงจรอุบาทว์ของกระบือและเเย้ ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้กัน รู้จักกัน เเละขอบคุณความเชื่อใจทุกอย่างที่มีให้แก่กันไม่ว่าจะเจอเรื่องเลวร้ายแค่ไหนฮ่า

พี่แพร พี่ส้ม พี่นายน์ นี่ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ทำให้เรารู้ว่า"เพื่อนที่ไม่ใช่เเค่เพื่อนคอสเพลย์"เป็นยังไง ขอบคุณที่แนะนำสิ่งดีๆ คอยให้กำลังใจและคอยช่วยเหลือ และคอยเป็นส้วมให้เเย้ตลอดมานะฮ้า

พี่เเยม เอม พี่ออม พี๋โอ๋ พี่กุ๊ก เพลง คิคุ หลุมเเจ หลุมยุน หลุมไก่ หลุมมิน ผู้มาโฮก หื่น ฮา และตีกันเพราะดงบัง แต่ละคนเป็นคนที่น่ารัก เป็นห่วงคนอื่นมากมาย ทำให้เห็นแล้วซึ้งมากว่า ทำไมเราถึงมีเพื่อนดีๆขนาดนี้

พี่ไอซ์ พี่สาวซานตา หม่าม๊าของทุกคน ผู้ที่คอยช่วยเหลือเรื่องต่างๆในสมาคมตลอดเวลา รักพี่ไอซ์มากมายฮ่า พี่ไอซ์คนที่เหมือนหม่าม๊าของเด็กๆ อบอุ่น ฮา ใจดี ทำกับข้าวอร่อยมากมายฮ่า me/ อีเเย้ประทับใจ โฮกกกกกกกกกกกก เอาเเก้มถูวววววววว

กร๊ากกกก มาซะไกล ไม่รู้ทำไมเวลาเขียนเกี่ยวกับมิตรภาพ เกี่ยวกับเพื่อนแท้ของเราทุกคน เราจะเขียนได้มากมายขนาดนี้ =A=!!

5. ตองมีหนุ่มๆที่ชอบไหม!! เอาในชีวิตจริง อยากรุ้ค่ะ!!!!!!!!!!!! by mikan

กร๊ากกกก พี่ส้ม กับคิคุ ถามอะไร๊!!!! อีเเย้ไม่น่าเข้าไปถามว่าเอาเรื่องอะไรดีในห้อง m เลย เจอมิคังไฟท์ทิ่งยิงเข้าให้!!! กล้าถามก็กล้าตอบเว๊ยค่ะ

หนุ่มๆในชีวิตจริงเหรอพี่ ที่ไม่ใช่ตัวการ์ตูน ไอดอล ดังบัง =[]=!!!

................................................................................

......................................................................

......................................................

...........................................

=A=!!!!!

เงียบเป็นเป่าสากกกกกก

กร๊ากกกกก ไม่มีเลยฮ่าพี่ อีเเย้ครองเเชมป์ หญิงเดี่ยว 19 ปีซ้อนอย่างสวยงาม ไม่เคยชอบใครในชีวิตจริงเลย แถมยังไม่เคยคิดจะเป็นเเฟนกับใคร เพราะรู้สึกว่าพอมันล้ำเส้นเกินคำว่าเพื่อนแล้วมีแต่เรื่องงี่เง่านะฮ้า ดูจากคนรอบตัว ทำไมต้องอ้อน ต้องง้อ ต้องงอนอะไรกันแบบงี่เง่าด้วยวะ เเย้รำคาญ!!! รู้สึกว่า "ความรักทำให้โลกสวยงามแต่ความรักที่เอาเเต่ใจทำให้คนงี่เง่าน่ะฮ้า"

และอีกอย่างคงเพราะสเปคเเย้ฉิบฉ่อยมากฮ่า~

1. หน้าหวานน

2. รั่ว

3.แมนนนนนกว่ากรู

4.ถ้าไม่เเมนกว่ากรู ก็ถูบ้านแล้วทำกับข้าวไปเลย!!!

กร๊ากกกกก 4 ข้อ เท่านั้น ถ้าหาไม่ได้กรูขออยู่เป็นโสดตลอดชีวิต คุ้นๆมั่งมั๊ยว่าเหมือนใคร กร๊ากกก

จบฮ่า!!!

หมายเกณฑ์เหยื่อรายต่อไป.....

(เเอบเกิน 5 คน ^^ me/ รวบหัวรวบหาง)

1. กระบือเล็กเพื่อนชั่ว + พี่แพร ร่วมด้วยช่วย tag ขออีกคนละข้อได้มั๊ย คำถามบังคับ"รู้ตัวว่าเขางอกตั้งแต่เมื่อไหร่" และ "กระเพาะของดาวจมูกทำมาจากอะไรนะฮ้า" กร๊ากกกกกกก me/ เเย้เผ่น

2. พี่เเยม เจ๊ใหญ่ หลุมเเจเหมือนกัน อยากรู้จักให้มากกว่านี้ฮ่า "ความเสื่อมนี้ท่านได้แต่ใดมา?" ^^

3. หยก กร๊ากกกก tag เว่ย tag!!

4. น้องjinnjinx สเนปน้อยสุดน่ารัก~~ อยากถามว่า "ทำไมถึงชอบเเจ่มนิดนะฮ้า?"

5. โป้ง ก้อย เอ เห็ด ถ้าพวกมึงมาอ่าน ขอให้รู้ไว้ว่ากรูtag พวกมึง จะลงบล็อคก็ได้ จะส่งเป็นเมลล์ก็ได้ ตอบใน m ก็ได้ เขียนมาเหอะ เรื่องของพวกมึงไม่ว่าเรื่องอะไรกรูก็อยากรู้ อยากเสือกทั้งนั้น~~~

blog นี้ยาวนรก ขอบคุณอีกครั้งที่อ่านจนจบฮ่า~~~