Never Alone...

posted on 02 May 2008 10:19 by bananaleaf  in MyLife

คือ  นภาอันกว้างใหญ่ไพศาล
คือ  วายุกล้าหาญคอยช่วยเหลือ
คือ  พิรุณใสพิสุทธิ์ที่จุนเจือ
คือ  อุรุณเอื้อเฟื้อสาดส่องทาง
คือ  สายฟ้าอัศนีที่กล้าเเกร่ง
คือ  เมฆาฤิทธิ์แรงผู้รักษา
คือ  สายหมอกผู้พิทักษ์แห่งมายา
คือ  อาชาพันธมิตรที่มั่นคง


   หลอมรวมกันผ่านคืนวันจนเเข็งแกร่ง
เป็นเรี่ยวเเรงสายสัมพันธ์สมประสงค์
เป็นเพื่อนตายอยู่เพื่อกันให้ยืนยง
ขอธำรงร่วมสุขทุกข์จนพ่ายพัง


   เมื่อรุ่มร้อนวรุณโปรยคอยดับให้
เป็นวารีกระจ่างใสพร่างพรายหวัง
เย็นกำซาบอาบพิสุทธิ์พราวพลัง
เเย้มยิ้มดั่งหยาดทิพย์ชโลมใจ


   เมื่อเศร้าหมองมีอรุณคอยสาดเเสง
สุริยาฤทธิ์แรงจับฟ้าใหม่
เเสงโชติช่วงปัดทุกข์เศร้าผ่องเอาไพ
เป็นคุณพี่มิตรสหายผู้อารีย์


   เมื่อวิกฤติอัสนีคอยกอบกู้
อยู่เคียงคู่เป็นเพื่อนตายไม่ถอยหนี
สายฟ้าฟาดเปลี่ยนสิ่งร้ายให้เป็นดี
เป็นเพื่อนพ้องน้องพี่ที่รู้ใจ


  ยามมืดมนอนธกาลพาลหม่นแสง
เมฆาผู้ฤิทธิ์แรงปราดแก้ไข
แม้สูงส่งแลปัจเจกไม่เหมือนใคร
แต่ด้วยความห่วงใยมิคลายครา


   เมื่อมัวหมองเมียงมองเห็นหมอกม่าน
คอยสืบสานคอยพิทักษ์เฝ้ารักษา
ร่วมสุขทุกข์มิใช่เพียงภาพมายา
ขออาสาปักษ์ปกป้องเพราะเชื่อใจ

  อีกอาชาม้าพยศพันธมิตร
ยามวิกฤติคอยผ่อนปรนทุกข์หม่นไหม้
คราวไร้ทางดั่งวารีชโลมใจ
ดั่งตะวันอบอุ่นใจในทุกยาม


   สรรพสิ่งเวียนวนอยู่ใต้ฟ้า
คือนภาผู้อ่อนโยนน่าเกรงขาม
จงเติบโตเป็นท้องฟ้าสง่างาม
ฟากฟ้าครามกว้างขวางด้วยไมตรี


   ข้าเป็นเพียงวายุผู้พิทักษ์
ขอปกปักษ์รักษามิเเหนงหนี
ชีวิตหนึ่งของข้าพบเพื่อนดี
คือสุขขีคือที่อยู่แห่งตัวตน


  อนึ่งมีพันธมิตรฝ่ายเบื้องหลัง
รวมพลังจัดการใหญ่สำเร็จผล
หนึ่งคือพรรณธิดาผู้ยอมตน
คอยหลอกล่อมธุรสให้ออกมา


   สองคือมธุรสผู้เป็นเหยื่อ
ไม่น่าเชื่อเอ็งยอมคอสนะม่าจ๋า
แต่คิดเหรอว่าพวกเรายอมเลิกรา
เสร็จตูข้าวัวบ้าพี่ม้าไป


   ขึ้นชื่อว่าเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด
อย่าพิโรธโกรธเคืองหรือสงสัย
เพราะมึงหนีไม่พ้นอยู่นั่นไง
เป็นหลุมไก่ใต้ห่วงโซ่จงเจียมตัว


  สามคือปรางค์เเก้มพาราไดซ์
วิ่งวุ่นไปเก็บรูปจนถ้วนทั่ว
สี่น้องนุชคิคุกล้องรอบตัว
ฟ้ามืดมัวรีบกลับบ้านขออำภัย


  ห้าโลมาเอสบาก้าผู้เอื้อเฟื้อ
คอยช่วยเหลืออุปกรณ์อยู่แห่งไหน
เราเป็นเเฟมีลีเดียวแม้ห่างไกล
ไว้พี่เข้ากรุงเมื่อไหร่คอสใหม่กัน


 หกพี่เเยมเจ๊ใหญ่แห่งหลุมกล้าม
น้องนิชาคนงามอยู่ดีไหม
เสียดายเจ๊ไม่มาร่วมวงศ์อำไพ
มิเป็นไรโอกาสหน้าคงพบพาน


โกะคุเเย้ด้นกลอนเเปด 18 บท
ทรหดเสื่อมถ่อยดังคำเรียกขาน
สิบเอ็ดแรกดูดีน่าชื่นบาน
เจ็ดหลังพาลเขียนถึง"ม่า"เลยถ่อยเอย

 

ถ่ายรูปรวมเเฟมิลี่ครั้งที่ 1

19.04.2008

by โกะคุเดเเย้ (ถ่อย)

 

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างในวันนั้น

ขอบคุณมิตรภาพของแม่บ้านทุกคน

ขอบคุณความสุขและความทรงจำดีๆทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน...

มัวแต่ทำตัวเปรี้ยวจัด อ่านหนังสือไม่ทัน สุดท้ายเนิร์ดนรกเลยไม่ได้ไปส่ง T[]T แถมยังไม่ได้อัพบล็อคส่งมึงอีก แต่ถ้าไม่ได้อัพบล็อคให้แกก่อน กรูก็ไม่คิดจะอัพบล็อคอื่นเหมือนกัน วะฮ่าๆๆๆ

 นี่ไงเพื่อนแก.....

นี่ไง เเฟมิลี่ของแก...

.
.

 

ปรับรูปรีบอร์นแม่บ้านอยู่ เห็นหน้าแกแล้ว.....คิดถึงว่ะ

 

คิดเหรอว่าอยู่คนละประเทศ แล้วชั้นจะแกล้งแกไม่ได้ หึๆๆๆๆ

"รักมึงนะ" ม่า ---->>  ปล. สำหรับกรูมันเเปลว่า"แก่"

me/ เอาหนามเเย้ตำหนึ่งที แล้ววิ่งเข้าไปกอดดดดด

 

 

 

 

 

และสุดท้าย "รักแม่บ้านนะฮ้า" ---->> ปล. สำหรับเเย้มันแปลว่า "ถ่อย"

me/  ไม่ว่าหลุมไหนอีแย้จะคาบไปกัดให้หมด  หึๆๆ

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

/เจิมกีบกระบือ

กลอนน่ารักดีว่ะแก
แสบๆคันๆ แต่ก็ซึ้ง สมเป็นแย้เลย

น่ารักมาก กระบือชอบบบบบ
อ่านแล้วต้องยิ้มทีเดียว
(ยิ้มจนโดนแซวจากเพื่อนที่นั่งทำงานข้างๆ ฮ่าๆๆ)

ปลื้มแทนม่าจังเลย
อีต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร
กรูรักมรึงงงงง >3<!!

#1 By [sani] on 2008-05-02 12:06

/แปะกีบกระบือ
ดีใจที่แกชอบว่ะเพื่อนชั่ว~~~~~~
แต่ขอยืนยันว่าคำสาปอาม่ามีจริงเว้ยเฮ้ย
เดิมไม่ได้กะถ่อย แต่คิดถึงหน้าม่าแก่แล้ว....กรูทนไม่ด้ายยยยย~~!!

me/เห็นเมนต์แกแล้ว
ยิ้มตามเหมือนกันกร๊าซซซซ ~~~!!!
มารังแกอีต่ำสุดห่วงโซ่ข้ามประเทศกันเหอะ!!

#2 By BaNaNaLeaF ^^ on 2008-05-02 12:14

ชอบกลอนมากๆเลยค่า อ่านแล้วซึ้งงง

เห้นรูปแล้วชอบรูปที่เป้น 2สาวสโตรกเกอร์จังเลยค่ะ
โหหหห /ถีบกีบกระบือกับหนามแย้
รังแกกันข้ามทวีปเลยว๊อยเฮ๊ยยยยยย >__< (แหมแต่ชอบเหลือหลายยย)
ไม่คิดว่าน้องแย้ถ่อยๆจะแต่งกลอนสละสลวยออกมาล่ายยยยย โฮกกก อึ้ง ทึ่งงงงง
แต่มาขำแตกเอาตอนจบ ฮ่าๆๆ โอยยย เราหัวเราะลั่นห้องเลย
และ และ และ เมิงงงงง อีแย้~ กรูร้องไห้เลยยยย สราดดดดด T^T ฮือๆๆๆ มันตื้นตันอยู่ในอกกับกลอนถ่อย ฮ่าๆๆ
จร๊วบบบบบบบบบบบบบบ

#4 By AMAMI...~มิกกี้~ on 2008-05-02 13:16

ซึ้ง..... อ่านแล้วนึกถึงเพื่อนตัวเอง
ช้ำใจ ฮือๆๆๆ
แต่งกลอนเพราะดีนะ 55555+Hot!

#6 By Zheng Yu [A]ming Kung © 郑玉明 on 2008-05-02 14:27

เฮ้ย กลอนเจ๋งอะแย๊ เป็นเรื่องเป็นราวมากๆๆ
ทั้งขำทั้งน่ารัก กร้ากกกกกกกกก
ชีวิตหนึ่งของข้าพบเพื่อนดี
คือสุขขีคือที่อยู่แห่งตัวตน >> เฮ้ย ตรงนี้ดีมากๆๆอะ
แต่บทต่อไปนี่สาดโคลนเปิดเผยมากเลยนะ กร้ากก
แหม ยอมตนด้วยความยินดีรักอีแก่อย่างยิ่ง กร้ากกก


ปลื้มแทนอาม่าด้วยคน
^นั่น คนแก่น้ำตาร่วงเลย^^!!!
เออ เราอัพรูปเซ็ตใหม่แล้วนะม่า
มีรูปแกคู่เล็กที่ดูดีๆด้วย
(ปกติมึงเคยมีรูปคู่ดีๆกันมั้ยคะ)

เฮ้ย รูปสองสาวสโตรคเกอร์นั่นมัน=[]=!!!!

#7 By mikan on 2008-05-02 14:33

ชอบฮ่า อ่านแล้วซึ้ง และถ่อย !

อยากให้ม่าอ่านแล้วกระต๊ากก


กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก

#8 By [||RUKA||] on 2008-05-02 14:37

/ ถีบม่ากลับ
มึงหนีไปอยู่ไหนกรูก็จะรังเเกไก่ว๊อยยยยส์ สราดดดดดด

ไม่คิดว่าน้องแย้ถ่อยๆจะแต่งกลอน>>>> กร๊ากกกกก ม่า มรึงเห็นตูเป็นคนยังไง ฮ่าๆๆๆๆๆ

และ และ และ เมิงงงงง อีแย้~ กรูร้องไห้เลยยยย สราดดดดด T^T >>>> ดีใจว๊อยยยส์ สราดดดดดด
ตอนอยู่ในห้องเกะกรูกับกระบือบิ๊วเเทบตาย เสือกไม่ร้องงงงงงงงงงง แก่เอ๊ยยยย!!! จร๊วบบบบบบ~~!!!



ตอบพี่ส้มเเฝดไก่
ขอบคุณฮ่าพี่ส้มมมมมมม~~~
กร๊ากกกกกก สาดโคลนอะไร๊!!!
แย้เปล่า !! แต่จับเผาเพราะรักนะก๊ะ~~!

me/ วิ่งไปเบิ่งรูปไก่แก่และกระบือที่ดูดี น้องลูมอสสามารถ กร๊ากกก ปกติเวลามันถ่ายคู่กันจะมีคนนึงหลุดเหียกทุกที ฮ่าๆๆๆ

#9 By BaNaNaLeaF ^^ on 2008-05-02 16:49

ม่าเอ้ย... สุดท้ายก็เสร็จแย้
แต่แหมแอบร้องดีเลย์นะคะม่า-w-''
ปล.มิสม่าโซวมัชเคอะ

#10 By momochan on 2008-05-02 18:53

อ่านกลอนแล้วซึ่ง + ฮา แต่ฮามากกว่าน่ะ
แต่แอบอึ้งๆที่เปิดมาเป็นกลอน
แอบซึ้ง แต่พอตอนจบแหละหมดกัน ฮา

#11 By ◘◙ [奈][屡] ◙◘ on 2008-05-02 19:18

ฟ้ามืดมัวรีบกลับบ้านขออำภัย <=====ชอบบบบบบบบ 55555555

เห็นถ่อยๆรั่วๆอย่างแย้ ไม่นึกไม่ฝันว่าจะรังสรรค์กลอนได้ขนาดนี้ กร๊ากกก (ถึงกับพิมพ์ไม่ถูกเลย 55)

คิดถึงม่าเหมือนกานนนนนนน ไม่สามารถไปส่งได้เลย

แต่ม่าไม่รู้หรอก เราอ่ะ"แอบส่งใจไปหานะ" 5555

มิสม่า จ๊วบ
ชอบบบบบบบ แย้แต่งเก่งมากค่ะ
ซึ้งปนฮา ชอบมากมายเลยค่ะ
ม่าเห็นคงดีใจน้ำตาไหล เนื้อความก็ดี
ซึ้ง และสมเป็นแย้ดีค่ะ สรุปว่า โครตชอบเลย

รูปสุดท้าย ช่องซ้ายมือสุด
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ 555555 ตั้งท่าเหมือนกันเลยอ่ะ

คิดถึงม่าจังเลย กลับมาให้แกล้งหน่อย
คิดถึงอาการตีปีกของม่า คิดถึงเสียงม่า
ฮืออ ตั้งใจเรียนแล้วกลับมาไวๆ นะคะม่าาาาา

#13 By คุณเต่า ★ on 2008-05-02 22:04

กลอนสุดยอดมากอ่ะพี่ใบตอง~~~!!!
อ่านแล้วเพลินมากๆ
รอดูรูปนะจ๊ะbig smile

#14 By pekokichi on 2008-05-02 23:09

วนมาอ่านอีกรอบ

ดีใจที่ม่าร้องไห้ว่ะ
ยินดีด้วยนะฮ้าแย้
ตอนอยู่ห้องเกะ พวกเราบิ๊วซึ้งมันดั๊นไม่ยอมร้อง อดเห็นม่าร้องไห้ เอ๊ย! อดซับน้ำตาม่าเลยฮ่าาาาาาาา

เข้ามาอ่านอีกรอบ เพราะชอบกลอน
บล็อกนี้ซึ้งจริงๆแย้ฮ้า กรูชอบบบบบบ


.

.

.

ปล.
ข้อความทิ้งท้าย...เผื่อม่าจะมาอ่านอีกที
"อีแก่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

#15 By [sani] on 2008-05-03 00:01

กรี๊ดดดดด พวกกกกแกกกกก๊ T[]T
(บลอคน้องแย้กลายเป็นสนามรบ แต่กรูสู้คนเดียวนะคะ T^T)
อีทาสแก่ๆ คนนี้ซึ้งมั่กๆๆๆ อ่านทีไรก็ชอบบบ
ว่าแล้วว่าวันนั้นในคาราโอเกะ พวกแกต้องพยายามทำให้เราร้องไห้~ (จริงๆก็เกือบๆแหล่ะ ถ้าไม่เห็นหน้าตาเอาจริงเอาจังของแย้กับกระบือซะก่อนอ่ะนะ)
กรูเลยมาปล่อยโฮวววว ตอนอ่านบลอคเมิงเลยยย T^T ซึ้งในความถ่อยยยย
ถึงแม่บ้านทุกคนนนน คิดถึงมากกกฮ้า >__<

#17 By AMAMI...~มิกกี้~ on 2008-05-03 01:55

ดีใจที่พวกมรึงชอบเหมือนกันฮ่า~~~!
ม่ามันร้องไห้ดีเลย์มากๆ ฮึ่ยๆๆๆ เสียดาย อดเห็นสดๆ อดแกล้งสดๆเลยเว้ยยยยย


ปล. กร๊ากกก กรูว่ามันต้องเข้ามาอ่านอีกรอบอยู่แล้วฟร่ะกระบือ
เพราะฉะนั้นเอ็นดูมันโลดดดดดด
me/ ทิ้งไว้ด้วยคน

"อีทาส!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

#18 By BaNaNaLeaF ^^ on 2008-05-03 01:56

(จริงๆก็เกือบๆแหล่ะ ถ้าไม่เห็นหน้าตาเอาจริงเอาจังของแย้กับกระบือซะก่อนอ่ะนะ)

>>>>> หมายความว่าหน้าตากรูกับกระบือมันเป็นยังไงวะคะ ? อีแก่สลาฟ!!~~~ กร๊ากกกก อธิบายม๊า~!!

#19 By BaNaNaLeaF ^^ on 2008-05-03 02:00

กลอนตอนแรกๆแอบดูขลังค์ค่ะ
แต่พอมาเรื่อยๆ...(ช่วงสีเขียว)....
เอิ่ม....

ฮา!!!!
555+

ดูรูปแล้วรู้สึกดีไปด้วยเลย
ชอบความสัมพันธ์แบบนี้นะค่ะ

รู้สึกว่ารักกัน..ยิ่งกว่าเพื่อนทั่วไปที่รู้จักมานานอีก
อิจฉา....

แง่วๆ

คิดถึงพี่ใบตองนะค่ะ^O^!!

#20 By |$IllY_c@t| on 2008-05-03 11:31

ซุ่มอยู่ แต่กรูรู้ว่ามึงต้องกลับมาอ่าน
เเก่~~!!!

#21 By BaNaNaLeaF ^^ on 2008-05-04 18:29