BANANALeaF 's Back to the Basic...

สิ้นปี ไปอยุธยากับเพื่อนๆมาจ้า ^^  เหมือนเป็นธรรมเนียมที่เราต้องนัดกันทุกสิ้นปีตั้งแต่จบม.ปลาย  ปีนี้ไปกันเป็นปีที่ 4 แล้ว ฮา.....(จังหวัดเดียว เที่ยวอยู่ที่ซ้ำบ้าง แต่ทุกครั้งที่ไปด้วยกันมันทั้งฮา ทั้งชิวสุดยอดจริงๆ  )

PS: ปกติอัพบล็อคในนี้ส่วนใหญ่เน้นอัพแต่ entry คอสตลอด  (ซึ่งหลังๆก็ไม่ค่อยได้อัพ เพราะงานเข้า  กร๊ากก)  entry ที่แล้วก็สุราเป็นระยะๆ  สุดท้ายของปีนี้ขออัพส่งท้ายปีแบบมีประโยชน์กับเพื่อนๆบ้างละกันนะ 5555+

ระหว่างทางไปเเวะวัดชุมพลมาฮ่า   (อีเเย้ก็เข้าวัดได้นะจ๊ะ  ไม่ร้อน  กร๊ากกก)  โดยธรรมชาติเราเป็นพวกไม่ยึดติดกับอะไร วันนี้อาจจะไหว้พระ  อีกวันอาจจะกินเหล้า จั่วไพ่ วันต่อไปอาจจะแกล้งแมว เป็นเรื่องธรรมดา  วัดนี้เป็นวัดที่พวกเราได้เเวะเวียนไปทุกปี    สภาพวัดเหมือนบ้านป่าแล้งๆ เดินไปเจอป้ายฟิวเจอร์บอร์ดเก่าๆ ฝุ่นจับเขรอะ แต่ถ้อยคำกลับทำให้ทุกคนต้องหยุดแวะเวียนไปอ่านดู    เนื้อหาข้างในคมคายและโดนใจมาก (ตอนยืนอ่านพร้อมเพื่อนๆ ยังพูดกันว่าโดนกันไปคนละ 5-6 ดอกเป็นอย่างน้อย กร๊ากก)  เลยขอเอาสิ่งดีๆมาฝากเพื่อนๆทุกคนเป็นพรปีใหม่กันจ้า

คติเตือนใจ

สิ่งที่เธอควรมี                        "สติปัญญา"

สิ่งที่เธอควรแสวงหา              "กัลยาณมิตร"

สิ่งที่เธอควรคิด                      "ความดีงาม"

สิ่งที่เธอควรพยายาม               "การศึกษา"

สิ่งที่เธอควรเข้าหา                  "นักปราชญ์"

สิ่งที่เธอควรฉลาด                   "การเข้าสังคม"

สิ่งที่เธอควรนิยม                     "ความซื่อสัตย์"

สิ่งที่เธอควรตัด                       "อกุศลมูล"

สิ่งที่เธอควรเพิ่มพูน                 "บุญกุศล"

สิ่งที่เธอควรอดทน                  "การดูหมิ่น"

สิ่งที่เธอควรยิน                       "พุทธธรรม"

สิ่งที่เธอควรจดจำ                   "ผู้มีพระคุณ"

สิ่งที่เธอควรเทอดทูน              "สถาบันกษัตริย์"

สิ่งที่เธอควรขจัด                    "ความเห็นแก่ตัว"

สิ่งที่เธอควรเลิกเมามัว             "การพนัน"

สิ่งที่เธอควรสร้างสรรค์             "สัมมาชีพ"

สิ่งที่เธอควรเร่งรีบ                   "การเเทนคุณบุพการี"

สิ่งที่เธอควรปฏิบัติทันที            "ทำวันนี้ให้ดีที่สุด"

             (พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี)

------------------------------------------------------

Life 's Chronicle (โซนแย้)>> เขียนเพราะอยากเขียน ยาวโคตร อ่านข้ามไปเลยก็ได้จ้า  

(Ps:เห็นเพื่อนแก๊งค์ 2 คนเขียนใน facebook แล้ว อยากเขียนบ้างน่ะ  ไม่ค่อยเขียนเรื่องส่วนตัวลงใน exteen เท่าไหร่  แต่ facebookอีเเย้ วันนี้มันหนืดจริงๆ กร๊ากกก T[]T)

สำหรับเราปีนี้เป็นปีที่เปลี่ยนเเปลงอะไรไปเยอะทีเดียว ไม่มีปีไหนที่ไม่ดีสำหรับเรานะฮ้า เพราะประสบการณ์ในทุกๆปีมันคือการเรียนรู้ของชีวิตทั้งชีวิต

และปีนี้ก็เป็นปีที่สำคัญสำหรับเราที่เดียว  เพราะเป็นปีที่เราเรียนจบแล้ว....  3 ปีครึ่ง อีเเย้ทำได้แล้วฮ่า ^^  ( เดินดีใจเข้าไปบอกมาสเตอร์คนแรกเลย เหมือนเข้าไปฟ้องแม่(?) กร๊ากกกก) 

ส่วนอีกเทอมที่เหลือก็ว่างและชิว  เพราะไม่ต้องลงทะเบียนเรียน =[]=!! 5555+    นั่งกินนอนกินไม่ทำอะไรซะจนเริ่มเบื่อ ผ่านไป 2 เดือนก็เริ่มเคว้ง  เพื่อนๆมหาลัยหลายคนก็เตรียมไปต่อเมืองนอก  หลายคนก็เตรียมสอบป.โท หลายคนไม่เรียนโท.แต่ไปสอบเนติฯ หรือทำงาน ต่างคนต่างมีเป้าหมายและมีทางเดินเป็นของตัวเอง  หันไปมองซ้ายมองขวา ......แล้วกรูล่ะ??? -*- (.... เงียบไป 20 วิ เเล้วเหมือนมีใบไม้ใบนึงปลิวผ่านดังฟิ้ววว)

 ในเวลานั้น เพื่อนๆอีกกลุ่มนึง ได้เวลาบินกลับมาพอดี......ณ ศาลาริมคลองผักตบข้างทางที่พวกเราจอดรถแวะพัก เเกว่งขานั่งเล่นกัน และเข้าไปดึงผักตบจนเกือบตกคลอง(?? กร๊ากกก)   พวกเราได้เห็นชีวิตข้างคลองที่มีทั้งความพอเพียง และความเรียบง่าย    แม้ว่าบางครั้งอยู่ในเมืองเราอาจจะเต็มไปด้วยอาหารหรูๆ และสิ่งบันเทิงมากมาย...... ไม่ว่าอย่างไร  ความสุขสุดท้ายของมนุษย์ทุกคนมันก็แค่การได้กินอิ่ม นอนหลับ  และมีครอบครัวเพื่อนๆให้เรารัก

......พวกเราหันมามองหน้ากันเอง คิดถึงหน้าพ่อแม่ที่เลี้ยงพวกเรามา  พวกท่านยังสุขภาพเเข็งแรง ในขณะที่หลายๆคน  อาจจะไม่ได้มีพ่อแม่อยู่กับพวกเขาเเล้ว   .....แม้ว่าเราจะไม่ได้เกิดมาในครอบครัวที่รวยล้นฟ้า  แต่ก็พอกินพอใช้ตามแบบฉบับของชนชั้นกลาง  และพวกเราก็ไม่เคยรู้สึกว่าขาดเเคลนอะไร .....พวกเราหันมามองหน้ากันเองอีกครั้ง  พวกเรามีเพื่อน....ที่แม้แต่ผักตบริมทางข้างคลองมันก็ยังสนุกกันได้

"ชีวิตนี้ได้เท่านี้ก็ดีแล้ว"

และสุดท้าย ท่ามกลางประสบการณ์ของอดีต  และความพอใจในปัจจุบัน

พวกเรามีฝัน.... 

ตอนเด็กๆเราจะรู้สึกว่าเราตัวใหญ่  อยากทำอะไรก็ง่ายไปหมด  แต่พอโตขึ้นมาเรากลับรู้สึกว่า  โลกมันใหญ่ขึ้น เรากลับตัวเท่าเดิม  และฝันของเรามันเล็กลง  แต่การกลับมาของเพื่อนๆคราวนี้ ช่วยฉุดเราที่กำลังมึนๆ เคว้งๆ ให้ก้าวออกไปอีกก้าว  เพราะเราไม่ได้ฝันกันคนเดียวมาตั้งนานเเล้ว ในขณะที่เรามองเห็นความสำเร็จของเพื่อนๆว่า ทุนนี้แกได้แน่ๆ  มีงานดีๆรอแกอยู่แล้ว โครงการนี้น่าสนใจนะ  เพื่อนๆทุกคนก็มองอยู่เหมือนกันว่า กรูยังนั่งเรียนงกๆอยู่เลย มันนั่งกินนอนกินไปซะสะใจไปแล้วเว้ยยย 5555555+

คุยไปคุยมาก็ได้แต่หัวเราะ  เพราะทุกคนกลับกลายเป็นเป้าหมายของกันเเละกัน  หากคนหนึ่งก้าวออกไปก่อน คนที่เหลือจะดีใจ และอยากก้าวออกไปตาม  เพราะฝันของพวกเราถึงจะเดินไปคนละสาขา แต่พอมารวมกันแล้ว ถึงที่สุดมันก็แค่อยากจะอยู่เคียงข้างกันอย่างภูมิใจ  และพร้อมที่จะช่วยเหลือกันในทุกด้าน  ^^ 

เพื่อนคนนึงบอกว่า เคยอ่านป้ายตามต้นไม้ เขียนว่า "จิตที่คิดจะให้นั้น สบายใจกว่าคิดจะเอา"  มันจริงๆด้วย  ฝันของตัวเองก็ต้องทำเอง แต่ไฟแรงกันคนเดียวมันไม่ก็ไม่ลุกโชนติดทนนานเท่าคิดกันหลายๆคน  นอกจากวาดวิมานในอากาศแล้ว  ต้องลงมือทำให้มันเป็นจริงด้วย  ไม่ใช่ให้มันเป็นคำพูดลอยๆที่แค่ใครก็พูดได้ ^W^

เพราะฉะนั้น ดีใจจริงๆว่ะ ที่ปีนี้ก็ได้ฉลองส่งท้ายปีกับพวกแก  ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้มีพวกเรามาจนถึงทุกวันนี้

ปีหน้าอย่าลืมนะเว้ยยยยยยยยยยย (เดี๋ยวกรูคงมีเเววมั่วนิ่มได้ลืมให้พวกมึงด่าอีกเป็นคนแรก  ก๊ากกก T[]T)

(PS. อัพจองวันไว้ก่อน  เพราะอยากเขียนให้เสร็จในปีนี้  ถ้าหายเจ๊ง อาจจะเอาไปเเปะใน facebook T[]T)

------------------------------------------------------

ปีนี้ยังได้รู้จักกับเพื่อนๆอีกหลายคนเพิ่มขึ้นมากมาย  และยังได้สนิทกับเพื่อนๆอีกหลายคนเพิ่มขึ้นด้วย  ดีใจที่เรารู้จักกันมากขึ้น  และดีใจที่สนิทกันมากกว่าเดิม  ^^

(ตอนนี้อีเเย้กำลังทยอยส่งการ์ดถ่อยๆอยู่ ส่วนเงินช็อปปิ้งไม่ค่อยจะมี แต่จะพยายามส่งให้ทั่วๆนะฮ้า  =[]=  กร๊ากกก)

 ขอให้ปีใหม่นี้  มีแต่เรื่องดีๆเข้ามา  ส่วนเรื่องไม่ดีก็เป็นประสบการณ์ เพื่อไม่ให้มันเกิดอีก  ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพเเข็งแรง การงานทุกอย่างราบรื่น  มีเพื่อนที่ดีๆ และใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาทเน้อ  ^^

 ปีหน้าอีเเย้ขอฝากตัวด้วยฮ้า 

PS: พ่อถือล็อบเตอร์มาแล้ว =[]=!! เเย๊กกกส์ ตัวอะไร หน้าตาสยองชะมัด .......