BANANALeaF 's At the Beginning

ให้รูปภาพได้บอกเล่าเรื่องราวทุกอย่าง.

ก่อนที่ความถึก มันส์ ฮา ในตอนนี้.

จะกลายเป็นเพียงความทรงจำ

Willkommen zu Ayuthaya

วันอาทิตย์ที่ 13 มีนาคม พุทธศักราช2548 แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ตี 4 จับรถไฟกันไปอยุธยา นัดกัน6 โมงเศษๆ ไอ้เพื่อนๆที่รักมาสายจนได้ หลังจากด่ากันพอหอมปากหอมคอ สุดท้ายก็ได้ขึ้นรถไฟวินาทีสุดท้ายก่อนล้อหมุนพอดี

ไอ้โป้ง on train

ตอนอยู่ในรถไฟเผาไอ้โป้งกันฮามั่กๆ กรูโคตรสงสารอาม่าที่MKเลยว่ะ อุตส่าห์มากินสุกี้กับลูกหลานอย่างมีความสุขทั้งที เจอใครไม่เจอ เสือกเจอไอ้โป้ง กร๊ากกกกกกกกก ได้ข่าวว่าโดนไปทุกมุขเลย ทั้งสฟิงค์ ทั้ง อาม่าเคอะ??? กี่โมงแล้วเคอะ??~~ ยังดีน่ะเมิงไม่ทำท่าเขินตัวเป็นเกลียวใส่ม่าเค้าไปด้วย 5555

แต่ที่ฮาสุดคือเรื่องของหวาน ที่ MK เรื่องมันมีอยู่ว่า ไอ้โป้งสั่งของหวานไว้ แล้วลุกไปเข้าห้องน้ำ พอของหวานมา เจ้าตัวยังไม่อยู่ ไอ้เอเลยขอถ้วยเปล่าจากพนักงานมาถ้วยนึง พี่แกก็ช่างรู้เห็นเป็นใจ แมร่งให้ถ้วยของหวานมาเลยว่ะ เหมือนเปี๊ยบบบบบบบบ ไอ้เอกะไอ้ก้อยเลยจัดการแงะน้ำแข็ง ขุดไส้ขุดเครื่องบัวลอยออกจนหมด แล้วครอบน้ำแข็งปิดไว้เป็นโดมเหมือนเดิม พอไอ้โป้งมาก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ไอ้โป้งก็ไม่รู้อะไรเล้ยยยยยยย นั่งแด๊กซ์น้ำกะทิเปล่าๆจนหมดชามหน้าตาเฉย แล้วยังมีหน้ามาบ่นอีกว่า เฮ่ย ไม่ชอบกะทิเลยว่ะ นี่เมิงไม่รู้เลยรึไงว่าไส้มันหายหมดแล้ว!!! กร๊ากกกกกกกกก ไอ้เอเลยยกชามใส่เครื่องน้ำแข็งใสขึ้นมาพร้อมกับสายตาอนาถคนตาถั่ว เท่านั้นแหละ ฮากลิ้งงงงงงงงง 55555555

ไอ้โป้ง กรูไม่นึกเลยว่าเมิงจะบอดสี ตาถั่ว แล้วยังลิ้นบอดอีก อร๊ากกกกกกก

และแล้วก็ไปเที่ยววัด.. (น่าแปลกที่พวกเราเข้าวัดกันได้ ไม่ร้อน!!)

(เป็นวัดแรกที่ไปแท้ๆ แต่จำชื่อไม่ได้แล้วว่ะ à ดูมัน อุบาทว์มาก 55)

แวะบ้านก้อย ไปไหว้พ่อแม่ป้าก้อย วันนั้นไม่น่าเสร่อใส่คอนแท็คส์สีเขียวไปเลยว่ะ แรงตั้งแต่หัวจดตรีน!! พอเข้าไปหาปุ๊บ พ่อก้อยชี้เลย อ้อ คนนี้เหรอ?? ใบตอง ไอ้วีรกรรมอะไรๆที่ชั้นทำไว้มันดังมาถึงนี่เชียวรึ 555

ไอ้ก้อยกะคุณหลาน (หลานเมิงน่าแกล้งมากๆ เจอคอนแท็คปีศาจกรู กะหน้าไอ้โป้งเข้า หายซ่าไปเลย เอิ๊กส์ๆๆ)

วัดหน้าพระเมรุ เป็นวัดเดียวที่ไม่ถูกเผาในสมัยอยุธยา เพราะเป็นที่ตั้งฐานทัพของพม่า พระพุทธรูปในวัดนี้เป็นทองคำแท้ทั้งองค์ ทองอร่ามสวยมากๆ

เพดานสวย~~

ดอกผักตบ เห็นสวยดีเลยถ่ายไว้ เสียดาย Zoom ใกล้กว่านี้ไม่ได้ ถ้าใกล้อีก กรูก็ตูม!!!

พ่อเห็นรูปนี้แล้วพ่อบอกว่า ตองๆ รู้ป่าวลูก เมื่อก่อนพ่อเลยแต่งกลอนเกี่ยวกับผักตบด้วยนะ

(โห พ่อกรู อะไรจะอารมณ์สุนทรีย์ขนาดน้านนนนนนน!!!)

สภาพบ้านเรือนริมแม่น้ำเจ้าพระยา สงบ เรียบง่าย อยู่กับธรรมชาติ

ชอบชีวิตแบบนี้ว่ะ ไม่วุ่นวายเรื่องมากเหมือนในเมือง ชีวิตคนเราจริงๆ ก็ต้องการแค่นี้แหละ

ศาลาริมน้ำที่หมู่บ้านโปรตุเกส เสียดายว่ะ ดันลบรูปโครงกระดูกในหมู่บ้านโปรตุเกสออกหมดเลย เป็นโครงกระดูกพวกโปรตุเกสที่โดนโรคระบาดตาย เรียงกันเยอะมากกก !!! ตอนนั้นเราถ่ายรูปแบบบ้าพลังมาก โอ้วววววว กระดูกมนุษย์ แชะๆๆๆ แต่พอเห็นสีหน้าสยองของเพื่อนๆแล้วก็ .. เออ กรูลบก็ได้วะ!!

พวกเพื่อน(เดน)ตายทั้งหลาย นั่งเรียงกันสวยดี 5555

ตัวอะไร???? (แดงๆ กลมๆ บังมิดเต็มจอ อร๊ากกกก me อยากจะบอกว่ารูปนี้กรูไม่ได้เตี๊ยมนะเห็ด มันทำกันเอง!!!)

พาหนะเดินทาง ตุ๊กตุ๊กเล็ก เช่าเหมาเอา บริการทุกระดับ (โคตร)ประทับใจ อร๊ากกกกกกกกกส์ กว่าจะอัดกันเข้าไปได้ ไอ้พวกนั่งกินที่พิจารณาตัวเองด่วน

อยากถามว่ารูปนี้ใครเป็นคนถ่าย อร๊ากกกกก (เฉลย วิธีถ่ายทรหดมาก ถ่ายตอนตุ๊กกำลังวิ่งอยู่ ไอ้เอถือกล้องยื่นมือออกนอกรถ ไอ้แหวนประคองอีกมือ กดชัตเตอร์ ใจหายใจคว่ำมากๆ ถ้าพลาดกล้องกรูแหลกคาถนนแน่ 5555 รถที่ขับตามมาข้างหลังโคตรงง ไอ้พวกนี้มันทำอะไรกัน)

แวะโบส์คาทอลิกที่อยุธยา (มาเที่ยวคราวนี้unseenจริงๆ) โบสถ์สวยมากกกกกกกกก ไม่มีคนด้วย เหมือนอยู่ต่างประเทศเลย เห็นว่าข้างในใช้ถ่ายทำเรื่องแดร็กคิวลาด้วย เสียดายว่ะ ไม่เปิด อยากเห็นนนนนนน (เพราะฉะนั้นต้องมาใหม่ 555)

ถ่ายโฆษณา converse อารมณ์ wear converse ..being your style มั่กๆ อร๊ากกกก

เสียดาย มีสุสานคริสต์อยู่หน้าโบสถ์ แต่ไม่มีใครกล้าเข้า เลยไม่ได้ถ่ายกับไม้กางเขนเลย เสียดายยยยยย จำได้ว่าขากลับ ไอ้เอต้องลากกลับออกจากโบถส์เพราะติดใจไม่ยอมกลับ 5555

ชอบรูปนี้โคตรรรรรรรรรรรรร ก้อยหรือเอถ่ายหว่า??? ได้ใจ!!!

(2ตัวนี้ถ่ายจับมุมเก่ง และถ่ายรูปเก่งโคตร )

เวลานั่งรถชมรอบเมือง เห็นซากอยุธยาทีไร เสียดายความเจริญที่เคยสร้างสมมาทุกที ซากอิฐเต็มไปหมดทั้งเมือง คนไทยไม่สามัคคีกันเองแท้ๆ ไม่อยากจะคิดเลยว่ะว่าเมื่อก่อนประเทศเรารุ่งเรืองขนาดไหน

สุดท้ายก็เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ เที่ยวครั้งนี้สนุกจริงๆ ได้ไปไหว้ย่าโป้งที่วัดชุมพล +ทำสังฆทานร่วมกันด้วย ชาติหน้าจะได้เกิดมาอยู่ร่วมกันเป็นแฝด 6 เอิ๊กส์ๆๆ ขอให้ได้ หน้า+ผิวแบบกรู ดั้งไอ้เอ ตาสองชั้นไอ้เอ สมองไอ้โป้งกับกรู ความทันคนของไอ้เอ อุดมการณ์ของก้อย ความดีของไอ้แหวน และความรวยของน้องเห็ด 5555

ว่าแต่ตอนกรวดน้ำให้เจ้ากรรมนายเวรน่ะ ทำไมทุกคนต้องคิดถึงแต่จารย์สนธยาฟระ??? ทำไมโป้งไม่คิดถึง จารย์ซึนามิแม่เมิง ทำไมไอ้เอไม่คิดถึงแต๊บ กับพระเจ้าหลุยส์ ณ ตึก8 ทำไมไอ้ก้อยไม่คิดถึงป้าจิ๊ ทำไมไอ้แหวนไม่คิดถึงคนอื่นๆ สงสัยได้อิทธิพลจากกรูไปเยอะ 555 ไว้ไปอยุธยาเมื่อไหร่จะไปเยี่ยมย่าโป้ง ยกนกคุ้ม ไหว้หลวงพ่อดำ และพัฒนาวัดที่วัดนี้อีกกันนะเฟร้ย

ขอบคุณไอ้ก้อย (เจ้าภาพ)มากๆ อย่าลืม ถึงจะแยกกันในมหาลัย แต่ยังไงเราจะต้องไปเที่ยวด้วยกันอีก (เมษานี้เลยเป็นไง 5555 )

PS>>>โปรแกรมพวกนี้นี้ ไม่รู้จะได้เริ่มเมื่อไหร่ แต่ตั้งไว้แล้วจะไม่ยกเลิกเด็ดขาด มาถึกกะกรูซะดีๆ

1. ลงปลักโคลนที่ดอนหอยหลอด แด็กซ์ seefood ที่สมุทรสาคร (ไว้ถึงหน้าหอยหลอดเมื่อไหร่จะบอก)
2. โต้คลื่นซึนามิ +พายเรือคายัคกันที่ภูเก็ต กระบี่ พังงา (ปิดเทอมตุลา เตรียมไว้)
3. ไปเวียดนาม ลาว ขอนแก่น กับไอ้เอ (รอหวัดนกหายก่อน)
4. บุกเกาะกูด หรือทะเลชายฝั่งตะวันออกกับไอ้แหวน
5. ปีนภูกระดึง (ปี 2 หรือปี 3 ไอ้ก้อย ไอ้โป้ง อย่าเพิ่งแก่ 555)

PS2>>> ไอ้ที่จั่วหัวไว้สวยหรู 3 บรรทัดแรกตีความได้ 2 อย่าง หนึ่งคือ กรูขี้เกียจเขียน สองคือ โหลดโหด!!!

แก้ไขเมื่อ 16/3/2548 16:22:17